Kanker
door
makesa
Iets wat je niet voelt aankomen, maar als 't gevorderd is, de pijn begint te knagen.
Ikzelf heb er al 6 gehad: 3 darmkankers, baarmoeder, rechter nier en kraakbeengezwel aan knie. Ben 54 jaar en ben in totaal al 21 keer geopereerd + in januari 2011 sta ik terug voor een operatie met een definitieve stoma als gevolg. Wat daarna gaat gebeuren weet ik niet.
Wat mij recht houd en kracht geeft om door te gaan is mijn geloof in God. Ik geloof, als het hier op aarde niet goed afloopt, dat het toch nog altijd goedkomt. Maar dan in de hemel. Eeuwig leven met God, zonder pijn, geen oorlog, geen ziekte, altijd licht. Dat is de belofte van God, staat in de Bijbel en daar houd ik mij aan vast.
Al was dat ik hier nog 1 maand, 10 jaar, 50 jaar, 120 jaar moet leven of lijden door ziekte of andere omstandigheden, het is niet te vergelijken met wat we gaan hebben na onze dood. En daar kijk ik naar uit. Ik belijd dat Jezus Christus de Zoon van God is en dat Hij stierf voor ons en dat Hij leeft hier onder ons in Geest en waarheid bij ieder die dit geloven en er voor openstaan. Jezus is na de kruisdood opgestaan en leeft.
Dus mensen, je staat er niet alleen voor.
Ik ben er nog, dus Hij zal met mij nog een doel hebben hier op aarde. Met Hem leven is een avontuur. Ik weet waar ik naartoe ga, als 't met mij gedaan is, jullie ook?
05/08/2011
|
Afscheid van Yves (Juli 2011)
door
dompi
Als je éénmaal afscheid hebt genomen na een confrontatie met kanker, dan blijft het telkens emotioneel moeilijk het nieuws van andermans afscheid te aanvaarden. Ongeacht of je die persoon al dan niet goed hebt gekend.
Zo vernam ik onlangs via facebook het heengaan van Yves. Zijn gezicht kwam me bekend voor, maar met kaal hoofd was hij moeilijk te plaatsen. Nu zag ik dat hij de man was van het koppel dat ons huis in Mechelen had gekocht. We hadden destijds direct een connectie omdat zijn vrouw Vanessa de dochter is van een tennis kennis.
Yves was een boom van een kerel. Sympathiek, open, iemand waarmee je zelf direct een band had of niet. Tijdens gesprekken die dagen bleek ook dat sommige van zijn vrienden klanten waren in de Prof, mijn ex-zaak. Hoe klein de wereld vaak kan zijn.
Maar ken je iemand door een verkoop? Ik denk het niet. Wel kan je iemand enigszins plaatsen aan de hand van een paar open gesprekken en aan de hand van zijn vrienden. En het gegeven waarin zij als koppel ons huis in Mechelen hebben gekocht, was voor hen duidelijk een start van een mooi verhaal.
Helaas heeft het niet mogen uitdraaien zoals ze hadden gepland. Niet zoals gehoopt. En als je daar even bij stilstaat, nadat je zelf hard hebt kunnen en mogen vechten om daar te komen waar je wilde staan, dan vind je dat ontzettend jammer dat anderen niet een gelijkaardige droom hebben kunnen realiseren. Getackeld door het gevecht met kanker.
Dan voel je zelf opnieuw de pijn die anderen op dat moment moeten ondergaan. De angst dat het je zelf zou overkomen. Want ik mag er niet aan denken. Ik wil niet nu mijn vrouw of een dierbare moeten afstaan.
Verdriet is nu eenmaal iets dat je eigen wordt na een confrontatie. Het wordt precies een deel van je als je dierbaren hebt die je kan verliezen. Verdriet komt tot uiting bij afscheid of een verloren liefde. En die liefde was overduidelijk aanwezig bij Yves en Vanessa.
Later hoorde ik via een vriend dat zijn schoonouders hem in huis hebben genomen om de laatste weken in alle rust en aandacht de gepaste verzorging te geven. Hem dat te gunnen wat nog kan. Yves is daar kunnen blijven tot hij is ingeslapen. Omgeven door liefde en oprechte vriendschap. Dat is een echt verhaal voor Letz Ribbon, zei die vriend. En dat is ook zo! Zo oprecht, zo liefdevol.. want daar draait het ook om. Iedereen doet voor zijn geliefden wat hij kan, zeker als de tijd daar om vraagt!
Ik wens Vanessa en haar familie oprechte steun toe. Dat het hen goed gaat tijdens deze periode. Ik hoop dat de tijd kan helen dat wat voor hen nu zo pijnlijk is. Het afscheid van iemand zeer dierbaar.
Yves , ik vond je een toffe kerel!
Het ga je goed!
03/07/2011
|
Ik laat het woord aan u ..
door
dompi
Zelf wil ik zoveel kwijt. Maar omdat ik momenteel het woord aan jullie wil laten, zou het fijn zijn mochten jullie je eigen verhaal doen.
Gaandeweg laat ik de website groeien. Aarzel niet en schrijf je ervaring hier neer. Het kan jezelf louteren. Het kan anderen helpen een beter inzicht te geven. Meer begrip.
Het ga jullie goed!
26/05/2010
|